در عصر حاضر، با توجه به رشد شتابان کلان‌شهرها، ضرورت توسعه‌ی زیرساخت‌های شهری به‌صورت بهینه از نظر زمان، هزینه و کیفیت به شدت احساس می‌شود. افزایش هزینه‌های نگهداری و ساخت راه‌های ارتباطی شهری با بهره‌گیری از روسازی آسفالتی، به‌همراه نگرانی‌های فزاینده در خصوص آلودگی‌های زیست‌محیطی ناشی از استفاده از قیر، و نیاز مستمر به کاهش زمان اجرایی و تسریع در بهره‌برداری، موجب شده است تا دستگاه‌های اجرایی به دنبال جایگزین‌های کارآمدتر از نظر اقتصادی و فنی با هدف همسویی با توسعه پایدار شهری باشند. بتن غلتکی به‌عنوان نوعی بتن با اسلامپ صفر که از مصالح مشابه بتن معمولی تشکیل شده است، طی چند دهه‌ی اخیر به‌طور فزاینده‌ای در زیرساخت‌های شهری مورد استفاده قرار گرفته است. این نوع روسازی در مقایسه با آسفالت معمولی از هزینه‌ی ساخت کمتر، سرعت اجرایی بالاتر، و قابلیت تحمل بارهای ترافیکی سنگین در سرعت‌های پایین برخوردار است. مزیت‌های رقابتی روسازی بتن غلتکی نسبت به آسفالت‌های با کارایی بالا شامل مقاومت فشاری و دوام بیشتر، هزینه‌های تعمیر و نگهداری پایین‌تر و عمر مفید طولانی‌تر است. همچنین، این قابلیت‌ها می‌توانند با ترکیب افزودنی‌های متنوع تغییرات قابل توجهی را تجربه کنند. هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر ترکیب افزودنی‌های اقتصادی متنوع بر دوام روسازی بتن غلتکی است، که بر مبنای تحقیقات انجام‌شده به‌منظور دستیابی به ترکیبی با استحکام و دوام بیشتر مبتنی می‌باشد.

روسازی بتن غلتکی دوام زیرساخت شهری