استفاده از مصالح بازیافتی در روسازی آسفالت علی‌رغم مزایای زیست‌محیطی، با چالش پیش‌بینی رفتار غیرخطی آن‌ها در اندرکنش با بستر ژئوتکنیکی مواجه است که برای کاربرد در زیرساخت‌های شهر هوشمند ضروری می‌باشد. این پژوهش با هدف تحلیل رفتار غیرخطی روسازی آسفالت حاوی تراشه‌های ضایعاتی و ارزیابی اندرکنش آن با بستر ژئوتکنیکی برای کاربرد در شهرهای هوشمند انجام شد. طرح پژوهش از نوع شبیه‌سازی عددی سه‌بعدی به روش اجزای محدود بود. جامعه آماری شامل نمونه‌های آسفالت ساخته‌شده با درصدهای مختلف تراشه‌های بازیافتی و دو نوع بستر ژئوتکنیکی (رسی و ماسه‌ای) بود. نمونه‌گیری به روش هدفمند انجام شد و مداخله شامل اعمال بار محوری استاندارد بر روی مدل روسازی و بستر بود. ابزار اندازه‌گیری مدل رفتاری الاستوپلاستیک دروکر-پراگر برای آسفالت و مدل سخت‌شوندگی کام-کلی برای بستر بود که ویژگی‌های غیرخطی را شبیه‌سازی کرد. تحلیل داده‌ها با روش حل غیرخطی نیوتن-رافسون انجام گرفت. یافته‌ها نشان داد افزایش تراشه‌های بازیافتی منجر به کاهش مدول دینامیکی و افزایش کرنش خمشی در مرز مشترک شد، اما حضور بستر غیرخطی باعث توزیع یکنواخت‌تر تنش و کاهش تمرکز تنش موضعی گردید. همچنین اندرکنش غیرخطی لایه آسفالت حاوی تراشه با بستر رسی، قابلیت جذب انرژی را افزایش داد. نتیجه‌گیری شد طراحی روسازی با حداکثر ده درصد وزنی تراشه‌های بازیافتی و درنظرگرفتگی رفتار غیرخطی بستر، راهکاری پایدار برای زیرساخت‌های شهر هوشمند است. همچنین پیشنهاد گردید این ویژگی رفتاری زمینه‌ساز تعبیه سامانه‌های پایش لحظه‌ای در روسازی‌های هوشمند شهری می‌باشد.

Asphalt pavement recycled millings nonlinear material behavior composite base layer geotechnical engineering